Op het gebied van voedselveiligheid wordt de term "pesticideresiduen"Het wekt steevast angst bij het publiek op. Wanneer media berichten over pesticideresiduen in groenten van een bepaald merk, stromen de reactiesecties vol met paniekzaaiende labels zoals 'giftige producten'. Deze misvatting – waarbij 'aangetroffen residuen' gelijkgesteld worden aan 'gezondheidsrisico's' – heeft onnodig wantrouwen in voedselveiligheid gecreëerd. Het is dringend noodzakelijk om een wetenschappelijk kader te ontwikkelen om met rationeel denken door de ruis heen te breken."
I. Normstelling: Het delicate evenwicht tussen wetenschap en praktijk
De door de Codex Alimentarius Commissie (CAC) vastgestelde residulimieten voor bestrijdingsmiddelen zijn het resultaat van duizenden toxicologische studies. Wetenschappers bepalen de maximale waarde zonder waargenomen nadelige effecten (NOAEL) door middel van dierproeven en passen vervolgens een veiligheidsfactor van 100 toe om de aanvaardbare dagelijkse inname (ADI) voor mensen te berekenen. De ADI voor bijvoorbeeldchloorpyrifosis 0,01 mg/kg, wat betekent dat een volwassene van 60 kg veilig 0,6 mg per dag kan innemen.
De huidige standaard in ChinaGB 2763-2021Het omvat residulimieten voor 564 pesticiden in 387 voedselcategorieën, die dynamisch worden afgestemd op de regelgeving in de EU en de VS. Zo is de limiet voor procymidon in prei bijvoorbeeld 0,2 mg/kg in China, tegenover 0,1 mg/kg in de EU. Dergelijke verschillen vloeien voort uit voedingsgewoonten, niet uit fundamentele meningsverschillen over de veiligheid.
II. Detectietechnologie: De cognitieve valkuil van precisie-instrumenten
Moderne analyse-instrumenten kunnen residuen identificeren bijdelen per miljard (ppb)niveaus. Vloeistofchromatografie-massaspectrometrie (LC-MS) detecteert concentraties die overeenkomen met het oplossen van een enkel zoutkorreltje in een olympisch zwembad. Deze gevoeligheid betekent dat "onmeetbare" residuen steeds zeldzamer worden. In 2024 werden routinematig pesticideresiduen aangetroffen in 68% van de bemonsterde landbouwproducten, maar slechts 1,4% overschreed de limieten – wat bewijst dat"Detectie komt vaak voor, het overschrijden van normen is zeldzaam."
Deomvang van de residuenDit is van cruciaal belang. Voor cypermethrin is de limiet in citrusvruchten 2 mg/kg. Om een gevaarlijke dosis te bereiken, zou men 200 kg citrusvruchten moeten consumeren die aan de norm voldoen – een risicobeoordeling die net zo irrationeel is als de angst voor keukenzout (mediane letale dosis: 3 g/kg).
III. Risicomanagement: Een meerlagige verdediging voor voedselveiligheid
Het Chinese Ministerie van Landbouw heeft vooruitgang geboekt door initiatieven zoals de"Speciale campagne voor de controle op en kwaliteitsverbetering van verboden stoffen," Het behalen van een nalevingspercentage van 97,6% in 2024. Blockchain-traceerbaarheidssystemen monitoren nu 2.000 productielocaties en volgen 23 gegevenspunten van boerderij tot bord. Consumenten kunnen QR-codes scannen om toegang te krijgen tot gegevens over pesticidegebruik en laboratoriumrapporten.
Wanneer consumenten in testrapporten de vermelding "pesticideresiduen" tegenkomen, moeten ze het volgende herkennen:detectie ≠ overtredingEn sporen van residuen vormen geen gezondheidsrisico. Door groenten en fruit 30 seconden onder stromend water te wassen, wordt 80% van de oppervlakteresiduen verwijderd. Gevaarlijker zijn absolute beweringen zoals "alle pesticiden zijn schadelijk", die de fundamenten van de moderne landbouw bedreigen.
In een tijdperk van schaarse landbouwgrond en bevolkingsgroei blijven pesticiden essentieel voor de voedselzekerheid. Door onderscheid te maken tussen "detectie" en "overschrijding van de norm", en door het verschil tussen 0,01 mg en 1 mg te begrijpen, ontsnappen we aan binair denken. Voedselveiligheid gaat niet over nul risico, maar overbeheersd risico—een gezamenlijke inspanning waarbij toezichthouders, producenten en consumenten wetenschap boven sensatiezucht moeten verkiezen.
Geplaatst op: 16 april 2025