"Organik" kelimesi, tüketicilerin saf gıdaya dair derin beklentilerini yansıtıyor. Ancak laboratuvar test cihazları devreye girdiğinde, yeşil etiketli sebzeler gerçekten de hayal edildiği kadar kusursuz mu? Organik tarım ürünlerine ilişkin en son ulusal kalite izleme raporu, örneklenen 326 organik sebze partisinin yaklaşık %8,3'ünde eser miktarda organik maddeye rastlandığını ortaya koyuyor.pestisit kalıntılarıBu veriler, göle atılan bir taş gibi, tüketici pazarında dalgalanmalara neden oldu.
I. Organik Standartların "Gri Bölgesi"
"Organik Ürün Sertifikasyonunun Uygulanmasına İlişkin Kurallar"ın 2. Bölümünün 7. Maddesi, kullanımına izin verilen bitkisel ve mineral kökenli 59 çeşit pestisiti açıkça listelemektedir. Azadirachtin ve piretrin gibi biyopestisitler de bu listede öne çıkmaktadır. Doğal bitkilerden elde edilen bu maddeler "düşük toksisiteli" olarak tanımlansa da, aşırı püskürtme yine de kalıntılara yol açabilir. Daha da endişe verici olan ise, sertifikasyon standartlarının 36 aylık bir toprak arıtma süresi belirlemesine rağmen, Kuzey Çin Ovası'ndaki bazı bölgelerde yeraltı sularında önceki tarım döngülerinden kalma glifosat metabolitlerinin hala tespit edilebilmesidir.
VakalarklorpirifosTest raporlarındaki kalıntılar bir uyarı niteliğindedir. Geleneksel tarım arazilerine bitişik sertifikalı bir tesis, muson mevsiminde pestisit kaynaklı kirliliğe maruz kalmış ve ıspanak örneklerinde 0,02 mg/kg organofosfor kalıntısı tespit edilmiştir. Bu "pasif kirlilik", mevcut sertifikasyon sisteminin tarım ortamını dinamik olarak izlemedeki yetersizliğini ortaya koyarak organik tarımın saflığında bir çatlak oluşturmaktadır.
II. Laboratuvarlarda Ortaya Çıkarılan Gerçek
Gaz kromatografisi-kütle spektrometrisi kullanılırken, teknisyenler numuneler için tespit limitini 0,001 mg/kg seviyesinde belirler. Veriler, pozitif numunelerin %90'ında kalıntı seviyelerinin geleneksel sebzelerdeki seviyelerin yalnızca 1/50 ila 1/100'ü kadar olduğunu, yani standart bir yüzme havuzuna iki damla mürekkep damlatmaya eşdeğer olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, modern tespit teknolojisindeki gelişmeler, moleküllerin milyarda bir seviyesinde yakalanmasını mümkün kılmış ve mutlak "sıfır kalıntı"yı imkansız bir görev haline getirmiştir.
Çapraz bulaşma zincirlerinin karmaşıklığı hayal gücünün ötesindedir. Tam olarak temizlenmemiş taşıma araçlarından kaynaklanan depo bulaşması olay oranlarının %42'sini oluştururken, süpermarket raflarında karışık yerleştirmeden kaynaklanan temas bulaşması %31'ini oluşturmaktadır. Daha sinsi bir şekilde, bazı organik gübre hammaddelerine karıştırılan antibiyotikler, biyolojik birikim yoluyla bitki hücrelerine girer.
III. Güveni Yeniden İnşa Etmenin Akılcı Bir Yolu
Test raporuyla karşı karşıya kalan organik bir çiftçi, "şeffaf izlenebilirlik sistemini" sergiledi: Her paketin üzerindeki QR kodu, kullanılan Bordeaux karışımının oranını ve çevredeki üç kilometrelik alan için toprak test raporlarını sorgulamaya olanak tanıyor. Üretim süreçlerini şeffaf hale getirme yaklaşımı, tüketici güvenini yeniden inşa ediyor.
Gıda güvenliği uzmanları, "üçlü arıtma yöntemi" uygulanmasını önermektedir: yağda çözünen pestisitleri parçalamak için kabartma tozu içeren suda bekletme, yüzeydeki adsorbatları gidermek için ultrasonik temizleyici kullanma ve biyolojik enzimleri etkisiz hale getirmek için 100°C'de 5 saniye haşlama. Bu yöntemler, eser miktardaki kalıntıların %97,6'sını ortadan kaldırarak sağlık savunma hattını daha güçlü hale getirebilir.
Laboratuvar test verileri, organik tarımın değerini reddeden bir yargı olarak kullanılmamalıdır. Geleneksel kerevizde tespit edilen 1,2 mg/kg klorpirifos kalıntısını, organik üretim sistemlerinde tespit edilen 0,008 mg/kg ile karşılaştırdığımızda, organik üretim sistemlerinin pestisit kullanımını azaltmada önemli bir etkinliğe sahip olduğunu hala görebiliyoruz. Belki de gerçek saflık mutlak sıfırda değil, sürekli olarak sıfıra yaklaşmakta yatar; bu da üreticilerin, düzenleyicilerin ve tüketicilerin birlikte daha sıkı bir kalite ağı örmesini gerektirir.
Yayın tarihi: 12 Mart 2025