nieuws

Het probleem met zetmeelrijke worsten heeft de voedselveiligheid, een "oud probleem", weer actueel gemaakt. Ondanks het feit dat sommige gewetenloze fabrikanten de beste kwaliteit hebben vervangen door minderwaardige alternatieven, heeft dit ertoe geleid dat de betreffende sector opnieuw in een vertrouwenscrisis verkeert.

In de voedingsmiddelenindustrie is het probleem van informatieasymmetrie bijzonder duidelijk. Voedselproducenten verstrekken weliswaar relevante informatie over grondstoffen, recepten, additieven en specifieke productieprocessen, maar de meeste consumenten stuiten nog steeds op hoge informatiebarrières. Door de moeilijk te verifiëren informatie kiezen zij vaak niet voor de optie om het product niet te eten – een machteloze, maar tegelijkertijd de eenvoudigste en meest effectieve manier om hun rechten en belangen te beschermen.

Geconfronteerd met deze vertrouwenscrisis, kiezen veel fabrikanten en kraamhouders van zetmeelworst ervoor om "hun onschuld te bewijzen". Ten eerste namen sommige producenten het initiatief om hun certificaten te tonen, en vervolgens aten sommige fabrikanten live op televisie zetmeelworst om de onschuld van hun producten aan te tonen. Het is duidelijk dat de problemen met sommige gewetenloze fabrikanten het wantrouwen van consumenten in de sector als geheel hebben aangewakkerd, met als gevolg dat de meeste fabrikanten die zich aan de wet hielden en op een correcte manier te werk gingen, "onterecht benadeeld" werden, en het gevolg van "het wegjagen van goed geld met het wegjagen van slecht geld" zich voordeed. Het ingestorte consumentenvertrouwen na deze "hulpeloze zelfhulp", die zowel tijdrovend als arbeidsintensief is, is een gevolg van het verlies aan efficiëntie in een markteconomie die zich in een zelfherstelproces bevindt.

Hoe kunnen we voorkomen dat "slecht geld goed geld verdringt"? Hoe kunnen we "China op het puntje van de tong" verzoenen met "China met voedselveiligheid"? Hoe kunnen we mechanismen introduceren die het gedrag van voedselproducenten reguleren en het consumentenvertrouwen herstellen? Gezien deze reeks "pijnlijke" situaties, lijkt het antwoord wellicht duidelijk: het krachtig ontwikkelen van voedselveiligheidstests, het implementeren van traceerbaarheid van de herkomst en productie van voedsel "het hele proces + volledige cyclus", het zo snel mogelijk formuleren van industrienormen door de regelgevende instanties, het aanpakken van illegale producenten, het beschermen van de rechten en belangen van consumenten, het volledig doorbreken van informatiebarrières aan vraag en aanbod, en het versterken van wederzijds vertrouwen, dát is de kern van de oplossing: producenten kunnen comfortabel produceren en consumenten kunnen met een gerust hart eten.

Het is belangrijk op te merken dat de ontwikkeling van lichtgewicht, snelle en efficiënte technologie voor voedselveiligheidstesten en de ontwikkeling van innovatieve producten waarmee consumenten zelf voedselveiligheidstesten kunnen uitvoeren, voedselproducenten niet alleen kunnen dwingen om bewust volgens de normen en processen te produceren, maar consumenten ook de zekerheid kunnen geven dat ze met een gerust hart kunnen kopen. In essentie leidt innovatie in voedselveiligheidstesttechnologie ook tot nieuwe productiviteit. Deze nieuwe productiviteit is in feite verweven met ons dagelijks leven. Het gebruik van geavanceerde technologie om de traditionele industrie te versterken, een nieuwe impuls te geven aan de traditionele industrie en de hoogwaardige ontwikkeling ervan te bevorderen, is een van de intrinsieke betekenissen van de nieuwe kwaliteitsproductiviteit.

Geconfronteerd met een nieuwe vraag over voedselveiligheid, zouden voedselproducenten ook de sluier van geheimzinnigheid moeten oplichten, door middel van "webcasts", "transparante workshops" en andere vormen, om het vertrouwen van de consument te winnen.